Bir arkadaşımız zor bir gün geçirdiğinde ona nasıl yaklaştığımızı düşünelim. Genellikle sıcak, anlayışlı ve destekleyici oluruz. Peki kendimize? Çoğu zaman aynı durumda kendimizi yargılarız, eleştiririz, hatta utandırırız.
Öz-şefkat nedir?
Öz-şefkat, psikolog Dr. Kristin Neff’in tanımladığı şekliyle üç bileşenden oluşur: kendine nezaket, ortak insanlık duygusu ve farkındalık. İçimizdeki yargılayıcı sesi susturmak değil; ona şefkatli bir karşılık vermektir.
Kendinize bir arkadaşa olduğu kadar şefkat gösterirseniz, hayatınız çok daha hafifleyebilir.
Sert iç ses nereden geliyor?
Çoğu zaman çocukluk ortamımızda duyduğumuz eleştirel seslerin içselleşmiş hâlidir. Yetişkinlikte bu ses bizi koruyor gibi görünür — “hatalarımı önceden görürsem incinmem” der — ama aslında sürekli yıpratır.
Terapide üzerinde çalıştığımız temel araçlardan biri öz-şefkat egzersizleridir. Küçük bir uygulama: zorlandığınız bir anda “Bu gerçekten zor. Yalnız değilim, bu insan deneyiminin bir parçası. Bu his de geçecek.” diyebilmek bile bambaşka bir alan açabilir.
